Bramkarski dylemat Janasa 

             Miał być problem bogactwa, a tymczasem moĹźe okazać się, Ĺźe problem, owszem, będzie, ale … nieurodzaju. Do niemieckiego Mundialu pozostało niecałe sto dni, a selekcjoner Paweł Janas nie ma kogo wybrać do obsady bramki. NajbliĹźej celu wydaje się być Artur Boruc – bramkarz o tyle dobry, co chimeryczny. Miał fantastyczny początek w Celticu, kilkukrotnie ratował kolegom z druĹźyny punkty, popisywał się wspaniałymi robinsonadami (z obronami rzutĂłw karnych włącznie), ostatnio jednak osiadł na laurach. Znacznie przybrał na wadze, nie potrafi utrzymać naleĹźyte (i tak waĹźnej przecieĹź u bramkarza właśnie) koncentracji przez całe spotkanie, popełnia szkolne błędy, a na dodatek głupimi wypowiedziami naraził się sympatykom swojej klubowej druĹźyny. Niedawno głośno było o zainteresowaniu Borucem przez samego Arsena Wengera i to chyba zaszkodziło samemu piłkarzowi, poczuł się gwiazdą światowego formatu, a tymczasem wciąż musi uczyć się bramkarskiego rzemiosła.

            NajgroĹşniejszym rywalem zawodnika Celticu do pierwszej jedenastki reprezentacji będzie chyba Jerzy Dudek. Człowiek, ktĂłry zdobył dla Liverpoolu najcenniejsze klubowe trofeum Europy, nie moĹźe przebić się do pierwszego składu „The Reds”. I raczej do końca sezonu się nie przebije – Rafael Benitez z uporem maniaka stawia na swojego rodaka Jose Manuela Reinę, ale bronią go wyniki, Hiszpan właściwie ustrzega się większych błędĂłw, a w większości meczĂłw broni bardzo pewnie i skutecznie. Czy zatem Janas powinien zabrać na Mistrzostwa zawodnika, ktĂłry w klubie jest tylko rezerwowym, a jedyne spotkania w sezonie rozegrał wyłącznie dlatego, Ĺźe konkurent do miejsca w składzie musiał pauzować za czerwoną kartkę? JuĹź na poprzedni Mundial pojechali zawodnicy, ktĂłrzy w kadrze w duĹźej mierze znaleĹşli się „za zasługi”, jak dla nich samych i selekcjonera Jerzego Engela skończyła się ta przygoda, pamiętamy do dzisiaj.

            W obwodzie są jeszcze, i „Janosik” zapewnie nie zrezygnuje z ich usług, Wojciech Kowalewski i Tomasz Kuszczak. O formie tego pierwszego trudno w obecnej chwili cokolwiek powiedzieć, liga rosyjska wznawia dopiero rozgrywki i nie wiadomo, jak zaprezentuje się nasz golkeaper (mecze towarzyskie, nawet jeśli zachwyca się formą samego Abramowicza, to jednak nieco inny kaliber zawodĂłw, niĹź spotkania o punkty).w dotychczasowych spotkaniach reprezentacji Janas często korzystał z usług bramkarza Spartaka i zazwyczaj nie zawodził się na nim.

            Na przeciwnym biegunie znajduje się Tomasz Kuszczak – zawodnik w kadrze nieopierzony, pukający dopiero do bram pierwszej reprezentacji, a mimo wszystko – będący chyba w najlepszej sytuacji. Broni w przeciętnym West Bromich Albion, nie ma przed sobą wyśmienitej formacji obronnej i nie moĹźe liczyć na to, Ĺźe nawet jeśli coś „wpuści” to koledzy „z przodu” strzelą coś więcej. Właściwie co weekend musi stawiać czoła najlepszym snajperom Premiership, a jego klubowy trener – Bryan Robson, sam dziwi się, czemu zawodnik tak często pomijany był przy wysyłaniu reprezentacyjnych powołań. Jeśli „Janosik” zdecydowałby się na manewr z wstawieniem Kuszczaka między słupki czerwcowego Mundialu, byłby to właściwie jego reprezentacyjny debiut. Czy jednak selekcjoner będzie miał na tyle odwagi? Wybory zazwyczaj są trudne, ale obsada bramki spędza sen z powiek Janasa. Na Mistrzostwa Świata pojedzie trzech bramkarzy, a chętnych (i mających realne szanse) jest co najmniej czterech. Komu z nich zaufa? Na kogo się zdecyduje? Miejmy nadzieję, Ĺźe na tych, ktĂłrzy na zakończenie rozgrywek ligowych będą w najwyĹźszej formie.

 Autor: Jacek Ĺťytnicki